Znane osoby pochodzące z gminy

Władysław Borowski (1916-1998)

Władysław Borowski

ksiądz, urodził się w Wyrach. Do zakonu kanoników regularnych wstąpił w 1938r. Studia filozoficzno-teologiczne pojął częściowo w studium klasztornym, częściowo w działającym w podziemiu w związku z okupacją niemiecką Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie otrzymał 18 maja 1944r. w Krakowie. W 1947r. rozpoczął studia specjalistyczne w zakresie Biblii. W ramach stażu przebywał w Instytucie Biblijnym w Jerozolimie. Był pracownikiem naukowo – dydaktycznym Papieskiej Akademii Nauk. Uczestniczył jako tłumacz kilku ksiąg biblijnych w wydaniu Biblii Tysiąclecia. Wydał obszerny komentarz do Księgi Psalmów. Pod koniec życia tłumaczył z języka hebrajskiego na język polski księgi mądrościowe Starego Testamentu. Znał biegle kilka języków, w tym języków biblijnych. Zmarł 20 września 1998r. w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w grobowcu zakonnym.


Bracia Góralczykowie

W historii polskiego hokeja byli kimś wyjątkowym, bo trudno znaleźć w dziejach naszego hokeja trzech braci – reprezentantów Polski. Najstarszym z czwórki braci Góralczyków był Edmund, ale dopiero Józef okazał się sportowym talentem. Był bramkarzem, podporą Fortuny, a potem Naprzodu Janów. Szybko trafił do reprezentacji Polski, w której rozegrał 13 spotkań. Drugi był Robert. Zaczynał w Fortunie, potem była Legia Warszawa i Baildon Katowice. Trafił do reprezentacji Polski, kiedy kadrą opiekował się kanadyjski trener Garry Huges. W 1967 r. Robert pojechał na mistrzostwa świata, które rozgrywane były w Lublanie. Już wówczas był w zespole postacią pierwszoplanową. Grał w parze z Ludwikiem Czachowskim i ten duet obrońców był w owym czasie najmocniejszym atutem polskiego zespołu. Robert, jako jedyny z wyrskich hokeistów zaliczył starty w dwóch olimpiadach – w 1972 roku w Sapporo i  w 1976 r w Innsbrucku. Jako trzeci pojawił się na lodowisku Feliks Góralczyk. Po Fortunie znalazł się w Baildonie Katowice, a stamtąd miał otwartą drogę do reprezentacji. Grał w ataku, razem z Żurkiem i Obłójem i atak ten długo stanowił najskuteczniejszą formację na krajowych lodowiskach. Robert i Feliks grali razem na Igrzyskach Olimpijskich w Sapporo, a później pojechali na mistrzostwa świata do Bukaresztu. I wówczas wydarzyła się tragedia, która przerwie wspaniale rozwijającą się karierę. W meczu z Jugosławią Feliks doznał poważnego urazu – stracił oko. Miał wówczas 22 lata i całe życie przed sobą, ale musiał dać za wygraną.... W reprezentacji Polski Feliks Góralczyk rozegrał 38 spotkań, strzelił 18 goli. Robert tymczasem grał dalej. W biało – czerwonych barwach wystąpił w 173 meczach, strzelił 31 goli, siedmiokrotnie startował w mistrzostwach świata. Po zakończeniu kariery pracował jako trener w Unii Oświęcim i był jednym z najmłodszych szkoleniowców w polskiej lidze.

Bracia Góralczykowie osiągnęli wszystko, o czym może marzyć hokeista i sportowiec. Zdobywali laury na krajowych arenach, byli na mistrzostwach świata, na olimpiadach, na trwałe wpisując się w historię polskiego sportu.

Feliks Góralczyk zmarł 14 stycznia 1980 r. Miał 30 lat.

Robert Góralczyk zmarł 18 maja 1984 r. Miał 41 lat.

Józef Góralczyk odszedł 18 maja 1993 r. Miał 55 lat.

Feliks GóralczykRobert GóralczykJózef Góralczyk


Emil Klenart (ur. 1909-1971)

Emil Klenart

ksiądz, urodził się w Gostyni. W 1924r. wstąpił do Zakonu Kanoników Regularnych Laterańskich w Krakowie. Studiował filozofię w Instytucie Jezuitów w Krakowie, a w 1932r. został wysłany przez opata na dalsze studia do Rzymu (Wydział Teologii Uniwersytetu św. Tomasza z Akwinu). Święcenia kapłańskie otrzymał 14 lipca 1935r. w Rzymie. W 1936r. został wybrany ekonomem klasztoru, a dwa lata później jego przeorem. Urząd ten piastował do 1958r. W okresie jego rządów przeprowadzono generalną restaurację kościoła Bożego Ciała z odsłonięciem gotyckich ceglanych ścian wnętrza, konserwację ołtarzy i stalli kanonickich. Po zakończeniu II wojny światowej dał początek nowym fundacjom zakonnym w Drezdenku, Ełku i Gietrzwałdzie. Zmarł w szpitalu w Krakowie 27 marca 1971r. Ciało złożono w grobowcu zakonnym na cmentarzu Rakowickim. Był człowiekiem o niezwykle mocnej i budzącej respekt osobowości, kulturze bycia, pracowitym, skłonnym do samotności. Zalicza się go do wybitnych postaci w zakonie kanoników regularnych laterańskich XX wieku. 


Stefan Poniewiera (ur. 1927)

Stefan Poniewiera

Malarz, ukończył studia w L’Ecole Des Beaux Arts w Molenbeek Saint Jean w Belgii.

Swoje prace prezentował na niezliczonych wystawach indywidualnych. Brał udział w wielu wystawach okręgowych, ogólnopolskich, konkursach i wystawach międzynarodowych. Prace artysty znajdują się w zbiorach muzealnych, galeriach oraz w kolekcjach prywatnych kraju i za granicą. Poniewiera za swoją twórczość otrzymał liczne nagrody, medale i wyróżnienia.

Sam artysta o swojej twórczości mówi krótko: „Malarstwo to nie sposób na życie, lecz samo życie”…


Eryk Dragańczyk (ur. 1914-2001)Emil Dragańczyk

malarz, urodzony w Wyrach. Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie ukończył w 1951r. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. w Rumunii, Czechosłowacji, na Węgrzech, w szeregu wystawach poplenerowych i środowiskowych. Zdobył szereg nagród i wyróżnień na wystawach i konkursach malarstwa, grafiki oraz plakatu. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych oraz prywatnych w kraju i za granicą.



Sabina Rzepka (ur. 1986)Sabina Rzepka.jpg

Doktorant Nauk o Kulturze Fizycznej Akademii Wychowania Fizycznego im. J. Kukuczki w Katowicach (w zakresie triathlonu). Magister Wychowania Fizycznego ze specjalizacją trenerską z pływania. Instruktor tenisa ziemnego oraz narciarstwa zjazdowego.

Jej pasja do sportu zaczęła się od treningów lekkoatletycznych. Biegała na bieżni na 800 i 1500m wkrótce awansując do biegów przełajowych i górskich. Jako kolejne pojawiły się pływanie i adventure racing. Naturalną konsekwencją tych wyborów stał się crosstriathlon w którym Sabina się specjalizuje. Jest też trzykrotną uczestniczką Mistrzostw Świata w triathlonie XTERRA (2011, 2012, 2013).