Informacje dla mieszkańców

W związku z realizacją inwestycji budowy kanalizacji sanitarnej zamieszczamy poniżej informacje dotyczące:

  • zasad działania projektowanej w Gostyni i w rejonie Zawodzia w Wyrach ciśnieniowej sieci kanalizacyjnej oraz 
  • zasad współfinansowania budowy w/w sieci kanalizacyjnej 

I. Informacja techniczna

1. Opis działania kanalizacji sanitarnej ciśnieniowej

System kanalizacji ciśnieniowej polega na wymuszonym transporcie rozdrobnionych ścieków przewodami o małej średnicy (od 40 mm do 200 mm) ułożonymi w gruncie na głębokości poniżej strefy przemarzania czyli poniżej 1,30m.

Ciśnienie wytworzone w pompowni przydomowej zlokalizowanej w odległości najlepiej 5-10m od budynku i wyposażonej w pompę wyporową pozwala na tłoczenie ścieków nawet na odległość 5-8 km bez dodatkowego przepompowywania.

System ten jest szczególnie preferowany dla terenów wiejskich o rozproszonej zabudowie jednorodzinnej, wysokim poziomie wód gruntowych i płaskim ukształtowaniu terenu.

W projektowanej, na terenie naszej gminy, kanalizacji przewidziano montaż 1 przydomowej pompowni ścieków na każdej posesji. 

2. Opis przydomowych pompowni ścieków 

Zbiorniki pompowni

Zbiorniki pompowni przydomowych o średnicy Ø800 mm lub Ø1000 mm i H= 2,20 -2,50m będą wykonane z tworzywa sztucznego i jako gotowy element prefabrykowany dostarczane na posesje mieszkańców. 

Do pompowni ścieki napływać będą grawitacyjnie rurociągiem Ø110mm lub Ø160mm, a po rozdrobnieniu zostaną wytłoczone z pompowni rurociągiem tłocznym o średnicy min. Ø40mm. Wlot rurociągu napływowego (przyłącza kanalizacyjnego) znajduje się ok.0,8m od dna zbiornika czyli na głębokości ok. 1,40 m-1,70 m od powierzchni terenu. Rurociąg tłoczny standardowo montuje się w zbiorniku na wysokości 1,0 m od dna zbiornika.

Wielkość zbiornika zapewnia średnio 2 dobową retencję ścieków w przypadku zaniku energii lub innej awarii pompowni.

W normalnych, bezawaryjnych warunkach pracy ,pompownia zalana jest ściekami do wys. ok. 0,6 m od dna zbiornika.

Po zamontowaniu pompowni oprócz skrzynki sterowniczej jedynym widocznym elementem pompowni jest właz do zbiornika.

Wyposażenie pompowni

Pompownie wyposażone będą w kompletny zestaw składający się z pompy wyporowej 5/4” z rozdrabniaczem części stałych, zaworu odcinającego, zaworu zwrotnego, zaworu bezpieczeństwa, oraz pływaków poziomu ścieku.

  • pompy wyporowe z rozdrabniaczem, o mocy silnika 1,1 kW, mogą być 1-fazowe lub 3-fazowe.

Praca pompy sterowana będzie ze skrzynki sterowniczej umieszczonej na ścianie budynku lub w pobliżu pompowni.

Dla gospodarstwa domowego (4 osobowa rodzina) wytwarzającego 400-500 litrów ścieków na dobę pompa załączy się 4 - 5 razy na dobę, przy czym długość pracy 1 cyklu włączenia wynosi 1-3 minuty. Długość zalegania ścieku w pompowni wynosi 4-6 godzin. Zapobiega to powstawaniu przykrych zapachów, zaleganiu ścieków w przewodach tłocznych oraz powoduje samooczyszczenie się przewodów kanalizacyjnych

  • zawór odcinający umożliwia odłączenie pompy od sieci ciśnieniowej w przypadku awarii lub konserwacji.
  • zawór zwrotny stanowi zabezpieczenie przed cofnięciem ścieków.
  • pływaki informują o poziomie ścieków w zbiorniku i regulują częstotliwość włączania pompy w celu wypompowania ścieków, a w przypadku przekroczenia max poziomu ścieku (np. w przypadku awarii pompy) włączają alarm czyli sygnalizacyjną lampkę świetlną lub sygnał dźwiękowy w skrzynce sterującej.

3. Zasilanie energetyczne pompowni

Zasilanie energetyczne skrzynki sterującej pracą pompy w pompowni projektowane jest z domowych instalacji elektrycznych (400V lub 230V). Dla budynków zasilanych w energię elektryczną o napięciu 230V przewidziano zamontowanie pompy wyporowej jednofazowej na napięcie 230 V, dla budynków wyposażonych w „siłę” przewidziano zamontowanie pompy wyporowej trójfazowej.

Skrzynka sterująca to niewielka plastikowa skrzynka z zamknięciem, w której znajduje się m.in.: wyłącznik główny, alarm dźwiękowy lub świetlny, zabezpieczenie przeciążeniowe, licznik czasu pracy pompy pozwalający na przybliżoną ocenę ilości odprowadzanych ścieków.

4. Koszty zużycia energii elektrycznej do zasilania pompowni

Zużycie energii elektrycznej wynosi ok.0,1 KWh dziennie na 4 osobową rodzinę przy założeniu 80-100 litrów odprowadzania ścieków na 1 osobę. Koszt roczny zużycia energii dla 4 osobowej rodziny wynosić będzie ok 25 zł -30 zł i zostanie rozliczony w taryfie za odprowadzanie ścieków.

5.Wymogi eksploatacyjne

Prawidłowe działanie kanalizacji ciśnieniowej uwarunkowane jest:

  • rozpoczęciem eksploatacji w terminie do 30 dni od wykonania instalacji,
  • doprowadzeniem rzeczywistych ścieków komunalnych - niedopuszczalne jest wrzucanie do sieci materiałów takich jak: torebki plastikowe, sznurki, liny, taśmy, prezerwatywy, podpaski higieniczne, pampersy, pończochy stylonowe, kleje, farby, rozpuszczalniki, oleje, woda deszczowa, gnojowica itp.,
  • wykonaniem szczelnego przyłącza kanalizacyjnego. Nieszczelności powodują napływ wód gruntowych i nanoszenie piasku co powoduje przyspieszenie eksploatacyjnego zużywania urządzeń i dodatkowy czas pompowania,
  • w okresie, gdy pompownia nie będzie użytkowana przez okres dłuższy niż 3 tygodnie należy wyciągnąć pompę ze zbiornika
  • w razie braku prądu lub awarii pompowni należy ograniczyć zużycie wody do minimum.

6. Eksploatacja i stosunki własnościowe 

Budowę sieci kanalizacyjnej wraz z pompowniami finansować będzie gmina, a po zakończeniu realizacji inwestycji stanowić ona będzie majątek Gminy Wyry.

Gmina poprzez Zakład Gospodarki Komunalnej w Wyrach będzie eksploatować czyli konserwować, czyścić i usuwać awarie, które wystąpią na sieci i pompowniach.

W przypadku stwierdzenia wprowadzania do kanalizacji niedopuszczalnych materiałów (patrz wyżej pkt 5) kosztami usunięcia awarii urządzeń pompowni zostanie obciążony właściciel budynku.  

Przyłącza kanalizacyjne czyli przewody od budynku do pompowni ścieków zgodnie z art.15 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U.2015.139 -j.t.) stanowią własność właściciela nieruchomości i on też ponosi koszty budowy i eksploatacji tegoż przyłącza (szczegóły patrz w dalszej części opracowania).

II. OPŁATY

Z przepisu art. 84 Konstytucji  RP wynika, iż każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, określonych w ustawach.

Wedle art. 94 źródłem prawa mogą być także akty prawa miejscowego stanowione przez organy samorządu terytorialnego.

Przepisy, które regulują sprawy świadczeń jakie mieszkańcy będą zobowiązani ponieść, w związku z budową sieci kanalizacyjnej, zawarte są m.in. w następujących ustawach:

ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 z późn. zmianami), która reguluje kwestie związane z opłatami adiacenckimi - [załączniku nr 1]

ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2001 r. Nr 72, poz. 747),  która reguluje kwestie związane z budową sieci, urządzeń kanalizacyjnych i przyłączy  – [załącznik nr 2]

ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008) [załącznik nr 3]

 1. Opłata adiacencka

Przez opłatę adiacencką należy rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego (art. 4 pkt. 11 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Zgodnie z art. 144 w/w ustawy, właściciele nieruchomości mają obowiązek uczestnictwa w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej, przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich.

Obowiązek ten dotyczy:

  • właścicieli,
  • użytkowników wieczystych, którzy na podstawie odrębnych przepisów nie mają obowiązku wnoszenia opłat rocznych za użytkowanie wieczyste,
  • użytkowników wieczystych, którzy wnieśli, za zgodą organu, jednorazowo opłaty roczne za cały okres użytkowania wieczystego.

Przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się wybudowanie pod ziemią, na ziemi lub nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych, drogi (art.143 ust.2 w/w ustawy). 

Ustalenie i wysokość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej. Wysokość opłaty adiacenckiej wynosi nie więcej niż 50 proc. różnicy między wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu, a wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem tych urządzeń. 
Wysokość stawki adiacenckiej ustala Rada Gminy w drodze uchwały (art. 146 ust 2 w/w ustawy).

Wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej i po ich wybudowaniu określają rzeczoznawcy majątkowi, według stanu i cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Wg pozyskanych od rzeczoznawcy informacji, wartość działki (gruntu) w wyniku wybudowania kanalizacji wzrasta średnio o ok. 3%- 7%. Rzeczoznawca do wyceny przyjmuje część funkcjonalną tzn. jeśli działka ma przykładowo 3000 m² z czego 2000m² stanowi pole orne, łąkę, sad, nieużytek to do obliczenia wzrostu wartości przyjmuje się powierzchnię 1000 m² czyli faktycznie zabudowaną  i niezbędną do użytkowania część działki. 

Decyzję o ustaleniu opłaty adiacenckiej wydaje wójt gminy po wybudowaniu przewodów i umożliwieniu podłączenia się do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej (art. 145.ust.1).
Decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej może zostać wydana w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej.
Obowiązek zapłaty przez właściciela lub użytkownika wieczystego powstaje po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu opłaty stała się ostateczna. 

Zgodnie z art.147 ust 1-2 w/w ustawy opłata adiacencka, na wniosek właściciela (użytkownika wieczystego), może zostać rozłożona na raty roczne, płatne w okresie do 10 lat. Warunki rozłożenia na raty powinno określić się w decyzji o ustanowieniu opłaty, a należność gminy z tego tytułu podlega zabezpieczeniu przez ustanowienie hipoteki. 
Podstawą wpisu hipoteki do księgi wieczystej jest decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej.
Raty podlegają oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski – od 5 marca 2015r. stopa ta wynosi 1,75%.

Jeżeli właściciel (użytkownik wieczysty) będzie  zainteresowany rozłożeniem opłaty adiacenckiej na raty, to stosowny wniosek do Urzędu Gminy powinien złożyć już w trakcie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. O wszczęciu postępowania Gmina powiadomi odrębnym pismem.

Od decyzji o ustaleniu wysokości opłaty adiacenckiej można odwołać się do samorządowego kolegium odwoławczego, a w następnej kolejności do sądu administracyjnego.

Opłata adiacencka nie będzie naliczana dla działek niezabudowanych.

2. Koszty związane z budową przyłącza kanalizacyjnego

Ustawą, która reguluje kwestie związane z budową sieci, urządzeń kanalizacyjnych i urządzeń wodociągowych, są przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

Zgodnie z art.15 ust.2 cytowanej ustawy realizację budowy przyłączy do sieci zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci.

Tak więc właściciel nieruchomości ma obowiązek poniesienia kosztów związanych z budową przyłączy kanalizacyjnych.

Art 2 w/w ustawy zawiera definicje pojęć używanych w ustawie i tak:

  • przyłącze kanalizacyjne to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną za pierwszą studzienką licząc od strony budynku (w naszym przypadku pierwszą studnią będzie pompownia przydomowa)
  • sieć kanalizacyjna  – przewody kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi odprowadzane są ścieki
  • odbiorca usług – każdy, kto korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków

Powyższa ustawa przyznaje Radzie Gminy określone kompetencje w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, co oznacza, że Rada Gminy może działać tylko w tym zakresie i nie ma uprawnień do decydowania o finansowaniu kosztów budowy przyłączy należących do odbiorcy usług.

Reasumując Gmina nie może ponosić kosztów związanych z budową przyłączy.              
Gmina poniesie koszty budowy sieci kanalizacyjnej, przydomowych pompowni ścieków i zasilania energetycznego pompowni.

III. Obowiązek przyłączenia do sieci

Właściciel nieruchomości ma obowiązek przyłączenia swej nieruchomości do wybudowanej sieci kanalizacyjnej jeśli zostały stworzone warunki do przyłączenia, czyli sieć została doprowadzona do granicy działki lub do pierwszej studni ( licząc od budynku) - wynika to z art. 5 ust 1. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Zgodnie z art. 5 ust. 7 w/w ustawy, w przypadku stwierdzenia niewykonania, przez Właściciela nieruchomości, obowiązków, o których mowa w ust. 1, Wójt zobowiązany jest do wydania decyzji nakazującej wykonanie obowiązku.